Afgelopen weekend is de C-selectie afgereisd naar Limburg. De fietstraining bestond uit twee prachtige tochten over de Limburgse heuvels. Dankzij de gastvrijheid van de familie Heijnen konden de selectieleden genieten van de heerlijke, echte limburgse vlaai.

img_0555 - kopie.jpg

Lees de indrukken van Famke en Jeroen:

 

Fietskamp Limburg C-Selectie 2012/2013
 
Dag één door Famke Wilmink.
 
Nou, we zijn dus weer op kamp geweest. Deze keer was het een fietskamp in Limburg. Het kamp begon op vrijdagavond toen het keihard regende, mar toen was ik nog niet in Limburg. Dus ik begin maar op zaterdagochtend: om zes uur zijn Adne, Erik en ik vanuit het westen vertrokken naar het bergachtige Limburg. Om negen uur kwamen we aan op de camping terwijl de rest van de groep nog een beetje slaperig aan het ontbijten zaten. Na het kamp moesten we de koffers overhoophalen voor alle benodigde fietsspullen. Toen eindelijk alle spullen bij elkaar waren, iedereen zijn fietskleding aan had en al het eten en jackjes in de volgauto waren gelegd vertrokken we naar de eerste bergen die ons te wachten stonden. De eerste klimmen waren voor sommige wel erg omschakelen en het dalen was ook nog wel eng maar al snel raakten we eraan gewend. Na zo’n 30km maakten we een stop in het klooster van Val Dieu. Zo te zien hadden we al honger want we hebben met z’n allen 3 hele vlaaien opgegeten. Na nog een bezoekje aan de kerk gingen we verder naar de volgende bergen. Nu merkten veel al dat het wat zwaarder aan het worden was en werd de stop bij de ouders van Guus niet overbodig gevonden. Daar hebben we nog twee vlaaien gegeten, nog even geluncht en uitgerust. Het was daar super gezellig en ik wil ze ook bedanken voor de gastvrijheid! Nu stonden de 2 zwaarste van die dag op ons te wachten. Namelijk de Cauberg en de Keutenberg. Deze twee muren waren zeker erg zwaar en Jeroen was daarom ook heel blij dat hij de slotklim op de Keutenberg had gewonnen. Redelijk uitgeput kwamen we weer terug op de camping, maar na een verfrissende douche en een heerlijke pasta van de vader van Luc hadden we nog net genoeg energie om er nog een hele gezellige avond van te maken en voldaan naar bed te gaan.
 
Dag twee door Jeroen Janissen.
 
Na een wat langere nacht dan de vorige ging om 8.30 uur de wekker en langzaamaan druppelde de leden uit de tent op weg naar het toiletgebouw.
 
Even later was iedereen al in rep en roer: het was Vaderdag en niemand had een cadeautje!
Behalve het weer, want er was een heerlijk zonnetje dat we de dag ervoor nauwelijks hadden gezien.
 
Snel maar even een ontbijtje in elkaar geflanst en de zonen en dochters van de meegereisde papa’s konden dit goddelijke geschenk met veel liefde overhandigen.
 
Terug naar waarvoor we in Limburg waren: fietsen!
Om 10.15 werd het startsein gegeven voor de zo mogelijk nog zwaardere tweede dag en vertrokken we.
De eerste beklimming was na 10 min al een feit, de Schweiberg, een lange, soms wat steile klim.
Bovenop aangekomen zetten we koers naar België, waar we ons gevecht met de zwaartekracht zouden voortzetten… Na een paar mooie beklimmingen (waaronder de beruchte Camerig) en afdalingen met een fantastisch panorama, waren we toe aan de eerste rust op het hoogste punt van Nederland, het Drielandenpunt!
Net als gister werden uit de volgauto weer de mooiste vlaaien getoverd die Limburg ons te bieden had, maar dat was niet alles: want waar was Guus?
Na 5 min wisten we het: daar kwam die aan, vier grote zakken friet met mayo met zich meetorsend: honger en vies eten hebben we in Limburg in ieder geval niet gekend!
 
En toen gingen we weer, op naar Vijlen, en het mysterieuze Vijlenerbos, waar de sterkste onder ons nog een klein uitstapje hebben gemaakt naar de Camerig, om deze berg nogmaals te beklimmen.
Met de voltallige groep gingen we door naar wat een zware finale beloofde te worden:
Kruisberg (jaja, ook 20%) Eyserbosweg (die ze misschien beter de Michael Boogerdberg kunnen noemen) en de allerzwaarste: de Dodeman, een muur van asfalt tussen de bomen die Adne na een fantastisch sprintduel met Tom op z’n naam mocht zetten.
 
En daar was de slotklim, de Geulemmerberg, weer zo’n puist, die werd gewonnen door de alerste klimgeit van al: Lina, die precies wist wanneer ze echt boven was, zelfs Guus en Jeroen konden haar niet achterhalen.
 
Eenmaal bij de camping werd er gedoucht, opgeruimd en uitgerust, want oow, wat waren we moe!
 
Eén voor één vertrokken de auto’s naar de Hollandse polders en weg van het Bourgondische landschap, maar we waren een onvergetelijke ervaring rijker.

KvK-nummer: 40532327 - Telefoon jurytoren 023-5491245